وقتی به حملونقل جادهای سنگین در زنجیرههای تامین بینالمللی نگاه میکنید، با دو واحد نیمه تریلر بسیار محبوب روبرو میشوید: شاسی کانتینری و تریلرهای تخت. در نگاه اول ممکن است تقریباً مشابه به نظر برسند، اما اپراتورهای میدانی می دانند که برای انجام کارهای کاملاً متفاوت در جاده ساخته شده اند.
شاسی کانتینر تریلرهای اسکلتی هستند که عمدتاً برای حمل کانتینرهای حمل و نقل ISO ساخته می شوند. عرشه کف جامد وجود ندارد. فقط قاب های فلزی به اضافه نقاط قفل پیچشی ظرف را در جای خود نگه می دارند. از آنجایی که به طور کلی فلز کمتری استفاده می شود، خود تریلر وزن کمتری دارد. برای صاحبان ناوگان، این بدان معناست که آنها می توانند محموله بیشتری را بدون رسیدن به محدودیت وزن قانونی بارگیری کنند. رانندگان بندر و انبار واقعاً برای این مدل ارزش قائل هستند. تعویض کانتینرها فقط زمان کوتاهی نیاز دارد، بنابراین چرخش کانتینرهای معمولی بین بندرها و محوطه های داخلی سریع می ماند. با این حال، کاربران نمی توانند چیزی را روی این تریلر قرار دهند. اگر محموله شما ماشین آلات بزرگ یا تیرهای فولادی بلند باشد، قاب اسکلتی به سادگی نمی تواند چنین محموله ای را تحمل کند.
تریلرهای تختدارای یک عرشه فلزی کامل و محکم. این سطح باز به کارگران فضای زیادی برای قرار دادن انواع بار می دهد. الوارهای بلند، قطعات فولادی پیش ساخته و تجهیزات بزرگ ساختمانی بارهای معمولی هستند. رانندگان همه چیز را با استفاده از زنجیر و تسمه ضامن دار محکم می کنند. یکی از معایب واضح آن ناشی از وزن سنگین تر آن است. وقتی ظروف را روی یک تخت مسطح جابهجا میکنید، زمان بیشتری را صرف بستن بند آنها میکنید. این کار اضافی سرعت عملیات را کاهش می دهد، بنابراین اگر کسب و کار شما تعداد زیادی تحویل کانتینر پشت سر هم انجام دهد عملی نیست.
از تمرینات دنیای واقعی، شاسی کانتینر برای حمل و نقل اختصاصی کانتینر برنده است. تریلرهای تخت زمانی می درخشند که محموله های شما از نظر شکل و اندازه بسیار متفاوت باشد. هر شرکت حمل و نقل باید انتخاب تریلر را با کار باربری واقعی خود مطابقت دهد.
